Thema’s bij het fotobespreken maart 2011

We hebben de laatste keren tijdens het foto’s bespreken een thema gebruikt. Het thema van woensdag 15 maart was: “wat gebeurt er voor we het knopje indrukken?”. We onderscheidden 3 hoofdcategorieën

De tocht, niet het beeld
Je weet dat je interessante dingen zult gaan zien tijdens je tocht. Je weet dat je een interessant verslag, verhaal of herinnering gaat maken. Welke beelden dat zullen worden weet je nog niet. Je ziet dingen tijdens je tocht. Die fotografeer je. Die leiden je mogelijk naar nieuwe onderwerpen.
Aan het einde van je tocht heb je een verzameling gekozen indrukken. Daar kun je dan een lieveling uit kiezen of met een serie verslag doen. Bij zo’n tocht kunnen we natuurlijk denken aan een vakantie die voor de deur staat. Ook activiteiten als het bestuderen van je tuin met een macrolens of het beloeren van een specht met de telelens, kunnen zulke tochten zijn.

Het gewenste beeld
Je wilt een beeld maken. Bijvoorbeeld een landschap of een portret. Je weet al ongeveer welk landschap of welk portret je wilt maken. Je weet misschien al hoe de foto van dat landschap eruit moet gaan zien, of van degene die je gaat portretteren en zijn omgeving.
Je weet misschien ook al onder welke omstandigheden je het landschap of het portret wilt maken om dat beeld te krijgen. Je kiest of zoekt die omstandigheden om het beeld te kunnen maken. Jij hebt de regie. Jij wilt het beeld.
Misschien wil je het beeld omdat je het zelf een interessant beeld vindt, lachwekkend, belangrijk of uniek, maakt niet uit. Je wilt het. Je kunt natuurlijk in het extreme geval zelf je beeldelementen maken, die klaarzetten en ze dan fotograferen. Volledige enscenering.

De gewenste ervaring van de kijker
Je kunt nog een stap verder gaan en willen dat de kijker straks een bepaalde ervaring moet krijgen en dat je daarom een bepaald beeld wilt maken. Nu zit er dus nog een extra fase bij waarin je moet bedenken bij welk beeld de kijker straks de door jou gewenste ervaring zal krijgen. Deze gedachtegang hoeft niet per se vooraf gemaakt te worden. Fotografen pakken een stukje omgeving met in het vooruitzicht de interpretatie straks, de interpretatie van de kijker. Als ik dit stukje neem wat denkt hij dan? “Als ik deze politicus van onder fotografeer lijkt hij op de mensen neer te kijken”.

Geef een reactie